Als burgemeester Bolsius aangeeft dat de gemeenteraad niet de ambtelijke top over het Eemhuisdebacle aan moet klagen heeft hij gelijk. De politieke verantwoordelijkheid voor de enorme blunders, zoals die omschreven staan in het raadsonderzoek van de “Policy Research Corporation”, ligt bij het college. Daarom moet datzelfde college die verantwoordelijkheid dan ook nemen en aftreden in plaats van te zeggen: “Wij kunnen er ook niet zoveel aan doen.” De wijze waarop de VVD probeert ambtenaren te laten bloeden in plaats van de eigen wethouder is ronduit laf!

door: Ad Meijer

Een aloud principe uit ons staatsrecht legt de verantwoordelijkheid voor fouten bij de politieke bestuurders. Zij zijn aanspreekbaar op elke tekortkoming van het betreffende overheidsorgaan. Zijn zij niet geïnformeerd, dan nemen zij toch verantwoordelijkheid. Dan hadden zij maar moeten zorgen dat ze beter geïnformeerd werden. Politieke bestuurders leggen namelijk, in tegenstelling tot ambtenaren, verantwoording af aan de volksvertegenwoordiging. Zij zijn dan ook degenen die het veld ruimen bij gebleken falen. Zo moest menig minister, gedeputeerde dan wel wethouder in de loop der tijden terecht het veld ruimen, zonder dat de betreffende fout hem of haar persoonlijk werd aangerekend. Aan hun opvolgers de opdracht orde op zaken te stellen.

Wat betreft het Eemhuis valt dit college bovendien zelf het nodige te verwijten. Zo schrijft het onderzoeksrapport bijvoorbeeld dat de wethouders niet kritisch en alert genoeg optraden en toestonden dat de afgetreden wethouder van Cultuur de gemeenteraad in februari vierkant belazerde, door financiële beloftes te doen die nergens op gebaseerd waren. Waar was toen de wethouder van Financiën?

En ja, aftreden betekent: weer nieuwe ex-wethouders met wachtgeld. Dat is de prijs die we moeten betalen voor een eerlijk en democratisch proces. Want als de heren hier niet om aftreden, waarom dan in vredesnaam wel?